Gerri van Gerner-Weelink over haar rol binnen Gastvrij Twente

Wat was je voor dit gesprek aan het doen?

“Met de administratie bezig. Tijdens de vakantieperiode richt ik me vooral op het werk dat anders nog wel eens blijft liggen. Als het park vol zit met gasten, heb ik het juist relatief rustig. Over het algemeen hou ik me minder bezig met de waan van de dag. Pas sprong ik nog een keer bij in de receptie die we recent hebben vernieuwd. Toen betrapte ik me er op dat ik niet wist hoe ik de toegangsdeur moest openen.”

Terwijl je toch een lange geschiedenis met dit park hebt…

“Klopt, mijn vader realiseerde eind jaren zeventig met zijn bouwbedrijf een aantal huisjes. Toen ze klaar waren, brak de crisis uit. Die huisjes waren niet meer te verkopen, waardoor mijn vader ze verhuurde. Dat is het begin van dit park. Later verkocht hij het bouwbedrijf en richtte hij zich volledig op Hoge Hexel. Twintig jaar geleden vroeg hij of ik een rol wilde spelen. In die tijd werkte ik in een Rotterdams ziekenhuis en hadden we net besloten dat we terug naar het oosten wilden. Ik heb het park dertien jaar met mijn vader samen gerund. Die samenwerking, want mijn vader is zeven jaar geleden overleden, mis ik nog steeds.”

Is samenwerking ook de reden voor je rol bij Gastvrij Twente?

“In zekere zin wel. Ik vertegenwoordig de campings en bungalowparken. Alle partijen binnen Gastvrij Twente hebben verschillende achterbannen, maar ons gezamenlijk belang is dat mensen naar Twente komen. En dat de juiste doelgroepen komen. Mensen die ons landschap en onze mentaliteit waarderen. Voor de verschillende doelgroepen hebben we in onze regio mooie accommodaties. Op ons park vieren bijvoorbeeld opvallend veel ondernemers hun vakantie. Die vinden het prettig dat ze op het volleybalveld een praatje met elkaar kunnen maken. En ze begrijpen heel goed dat niet alles altijd perfect gaat.”

Wat zijn andere redenen voor je rol bij Gastvrij Twente?

“Volgens mij is het voor elke ondernemer niet goed om op je bedrijf te blijven zitten. Je moet ideeën opdoen. Het is een cliché, maar stilstand is achteruitgang. Je bedrijf moet in beweging blijven en daarvoor heb je inspiratie nodig. Buiten dat: dit soort netwerken maken mijn werk ook gewoon leuker. Ik word er niet gelukkig van als ik alleen maar bezig ben met het aansturen van het bedrijf. Ik spreek graag met nieuwe contacten en andere ondernemers. Ook met nieuwkomers in het vak. Gastvrij Twente zou daarin misschien een grotere rol kunnen spelen. Dat jonge ondernemers binnen het platform een mentor vinden waarmee ze over het vak kunnen praten. Net zoals ik dat lang met mijn vader heb gedaan.”

Je woont zelf in Ommen. Kijk je met andere ogen dan de gemiddelde Twentse ondernemer?

“Voor mijn gevoel zeg ik te vaak ‘bij ons in Ommen…’, haha. Dat komt omdat Ommen een plaats is waarvoor toerisme heel belangrijk is. Alle inwoners realiseren zich dat ze veel voorzieningen en faciliteiten danken aan het toerisme. Dat is in Twente anders. Soms heb ik het gevoel dat gemeenten het belang van onze sector niet op de juiste waarde schatten. Toerisme is heel belangrijk voor de lokale economie. Lastig is soms ook dat de veertien gemeenten in Twente eigen belangen en regels hebben. Maar dat geldt in feite voor elke regio in Nederland. Recreatieondernemers acteren op ongelijke speelvelden.”

Ligt daarin een taak voor TwenteMarketing?

“Nee, eerder voor de RECRON. Die moet lobbyen voor meer gelijkheid in tenminste een regio. TwenteMarketing is voor mijn gevoel al teveel tijd kwijt aan de politieke neuzen dezelfde kant op krijgen. De organisatie moet wat mij betreft vooral werken aan inspirerende en ludieke acties die zorgen dat mensen weten waar Twente ligt. TwenteMarketing is er voor de branding en de ondernemers profiteren daarvan voor hun eigen bedrijf. Die samenwerking werkt momenteel prima. Ik vind de verhaallijn rondom de Tubanti heel sterk. Die appelleert echt aan de sfeer en het geworteld zijn in Twente. Met Textiel heb ik persoonlijk minder. Ik ga zelf op vakantie voor mooie landschappen en gebouwen, en niet zozeer voor de geschiedenis. Maar dat is een smaakkwestie.”

Wat spreekt jou dan aan in Twente?

“Allereerst het landschap: ik vind Twente misschien nog wel mooier dan mijn eigen Vechtdal. Maar het fijnste vind ik de sfeer die je bijna niet onder woorden kunt brengen. Als je een dorp als Vasse of Rekken binnenrijdt, krijg je een bepaald gevoel. Die sfeer is voor mij Twente. En dat geldt ook voor ondernemen in deze regio. We zijn het onderling of met politieke bestuurders niet altijd eens, maar we blijven wél altijd in gesprek.”